Zacho­wu­jąc tra­dy­cję corocz­nych  spo­tkań Wspól­no­ty,  Rada Pod­re­gio­nu Oża­row­skie­go roz­po­czę­ła spo­tka­nie opłat­ko­we w jed­nej z naj­da­lej poło­żo­nych die­ce­zji, w Bia­łym­sto­ku w Para­fii Miło­sier­dzia Boże­go dniu 4 stycz­nia 2026r.  Po szyb­kim roz­grza­niu i roz­bu­dze­niu się kawą prze­szli­śmy do sal­ki, gdzie nastą­pi­ło zawią­za­nie  i przed­sta­wie­nie wspól­no­ty. Przy­by­li Ks. Mode­ra­tor Ksa­we­ry Kuja­wa, Ani­ma­tor­ki Pod­re­gio­nu Oża­row­skie­go, Ani­ma­tor­ka Die­ce­zji Bia­ło­stoc­kiej oraz ani­ma­to­rzy para­fial­ni i człon­ko­wie WKC z pię­ciu para­fii w Bia­łym­sto­ku. Ks. Ksa­we­ry zapo­znał nas z pro­gra­mem dnia oraz  wygło­sił kon­fe­ren­cję, któ­ra przy­go­to­wa­ła nas do Ado­ra­cji Naj­święt­sze­go Sakra­men­tu. „Czy miłu­jesz mnie wię­cej?” oraz „Ja jestem pośród was, jak ten, kto słu­ży.” Wszy­scy uczest­ni­cy dosta­li rów­nież tekst poma­ga­ją­cy zasta­no­wić się odno­śnie  wdzięcz­no­ści za poprzed­ni rok oraz pla­no­wa­nia nowe­go roku oraz jak mogę być „uczniem-misjo­na­rzem” czy Jakie korzy­ści widzę z bycia w WKC? Co mamy cze­go nie maja inne gru­py. Z tymi pyta­nia­mi poszli­śmy do kapli­cy, aby poroz­ma­wiać  z Jezu­sem ukry­tym w Naj­święt­szym Sakra­men­cie. Następ­nie uda­li­śmy się do kawia­ren­ki, gdzie po wysłu­cha­niu Ewan­ge­lii o Naro­dze­niu Pana Jezu­sa i modli­twie podzie­li­li­śmy się opłat­kiem. Swo­ja obec­no­ścią zaszczy­cił nas  Pro­boszcz Sank­tu­arium Miło­sier­dzia Boże­go Ks. Andrzej Koza­kie­wicz. Wspól­no­ta ugo­ści­ła nas bar­dzo ser­decz­nie przy­go­to­wa­ny­mi przez sie­bie potra­wa­mi i słod­ko­ścia­mi, wkła­da­jąc w to całe ser­ce. Pod­trzy­mu­jąc tra­dy­cje spo­tkań opłat­ko­wych, wylo­so­wa­li­śmy kar­tecz­ki z nazwi­ska­mi osób, aby oto­czyć sie­bie nawza­jem modli­twą przez cały kolej­ny rok. W atmos­fe­rze wza­jem­nie życz­li­wo­ści i jed­no­ści uda­li­śmy się na Mszę Świę­tą, poprze­dzo­ną Koron­ką do Boże­go Miło­sier­dzia.  Na koniec mie­li­śmy oka­zję pomo­dlić się przy gro­bie bło­go­sła­wio­ne­go Ks. Micha­ła Sopoć­ki. To był pięk­ny czas wza­jem­ne­go ubo­ga­ca­nia się i rado­ści spotkania.

Do zoba­cze­nia za rok Elżbieta

 Świa­dec­two

Decy­zja co do odwie­dze­nia Die­ce­zji Bia­ło­stoc­kiej, była dla nas bar­dzo trud­na.  Zima, mróz i pada­ją­cy śnieg nie uła­twia­ły pod­ję­cia decy­zji o wyjeź­dzie, jed­nak ser­ce wyry­wa­ło się do wyjaz­du. I tak przed godzi­ną 5:00 wsia­dły­śmy do pocią­gu, aby o 8:30 być na miej­scu. Ta podróż nie była zapla­no­wa­na przez Nas. Cały tydzień w naszych roz­mo­wach  i modli­twach roz­wa­ża­li­śmy ”za i prze­ciw”. Rozum mówił „po co jechać, będzie Ksiądz Mode­ra­tor to wszyst­ko zała­twi” ser­ce zaś dopo­wia­da­ło „Ani­ma­tor­ka die­ce­zjal­na przy­jeż­dża nie­mal na każ­de sku­pie­nie do Oża­ro­wa, ma swo­je lata, a Wy co.…. prze­cięż to ta sama dro­ga”. Jak dobrze jest słu­chać Boga w swo­im ser­cu, prze­ko­na­li­śmy się zaraz po dotar­ciu na miej­sce.  Wyszedł po nas Jacek, nie zna­jąc się wcze­śniej, od razu wie­dział kim jeste­śmy. Przy­wi­ta­li nas człon­ko­wie Wspól­no­ty z pię­ciu Bia­ło­stoc­kich para­fii. W naszym spo­tka­niu uczest­ni­czył Ks. Pro­boszcz, czło­wiek o posta­wie deli­kat­no­ści i ojco­stwa oraz sta­now­czo­ści i kon­kret­no­ści zara­zem. Miło było patrzeć na roz­pro­mie­nio­ne twa­rze, któ­re wyra­ża­ły radość i wdzięcz­ność na te odwie­dzi­ny. Czu­ły­śmy  powiew świe­żo­ści, inno­ści i cie­pła oraz praw­dzi­wość„ bez masek”. Mimo zmę­cze­nia nasze ser­ca były wdzięcz­ne Bogu, że tam nas posłał, że mogły­śmy tam być.

Gra­ży­na i Elż­bie­ta Ani­ma­tor­ki Podregionu