Słowo Życia  i temat roku: „Idźcie… i głoście”

Msza świę­ta na roz­po­czę­cie reko­lek­cji
od prawej: ks. Ksawery Kujawa CPPS i ks. Sebastian Pięta CPPS
od pra­wej: ks. Ksa­we­ry Kuja­wa CPPS i ks. Seba­stian Pię­ta CPPS

Kola­cja

Pro­gram wpro­wa­dza­ją­cy w reko­lek­cje i rekre­acyj­ny zakoń­czo­ny modli­twa

 

 

 

 

 

 

Dni reko­lek­cyj­ne:
Rodzin­na modli­twa poran­na
»Kon­fe­ren­cja dla mał­żon­ków — ks. Ksa­we­ry CPPS «< zdję­cia

rów­no­le­gły pro­gram w gru­pach przed­szko­la i dzie­ci szkol­nych — ks. Seba­stian CPPS
klik­nij i zobacz zdję­cia



zobacz fil­mik

Powrót dzie­ci z pla­cu zabaw: <fil­mik

Po kon­fe­ren­cji czas na dia­log mał­żeń­ski wg zagad­nień z kon­fe­ren­cji

Roz­wa­ża­nie Sło­wa Boże­go (w gru­pach z ani­ma­to­ra­mi)<zdję­cia
 
Msza świę­ta (kaza­nie osob­ne dla dzie­ci) <zdję­cia


Ado­ra­cja Naj­święt­sze­go Sakra­men­tu i Nabo­żeń­stwo pokut­ne

Msza świę­ta i odno­wie­nie przy­rze­czeń mał­żeń­skich

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Film: Odno­wie­nie przy­rze­czeń mał­żeń­skich

Fil­mik z odno­wio­ną mał­żeń­ską rado­ścią «<klik­nij w link


Insce­ni­za­cje ku rado­ści wszyst­kich < zdję­cia

Msza święta na zakoń­cze­nie reko­lek­cji

 

 

 

 

 

 

zobacz też na stro­nie w Oża­ro­wie Maz

Reflek­sje z reko­lek­cji:

Naresz­cie uda­ło nam się uczest­ni­czyć z całą rodzi­ną reko­lek­cjach, odpo­wia­dał nam ter­min i cena. Było cudow­nie. Nie­zbyt napię­ty gra­fik zajęć, cudow­ni ludzie, pięk­ny teren wokół. Nowe tre­ści, z któ­ry­mi się jesz­cze nie zetknę­li­śmy. Reko­lek­cje umoc­ni­ły nasze mał­żeń­stwo, dały wie­le reflek­sji co pro­wa­dze­nia życia chrze­ści­jań­skie­go (doce­nie­nia sie­bie nawza­jem, radze­nie sobie w kon­flik­cie z ludź­mi na Boży spo­sób).

* * *

Mie­li­śmy czas dla rodzi­ny (i na ten czas bez obo­wiąz­ków domo­wych i zawo­do­wych). Mogli­śmy spo­koj­nie poroz­ma­wiać jako mał­żon­ko­wie (bez dzie­ci). Ogól­nie reko­lek­cje zmie­ni­ły spoj­rze­nie na pro­ble­my.

* * *

Na reko­lek­cjach czu­li­śmy się dość swo­bod­nie i dobrze. Podo­ba­ły nam się ado­ra­cje. Przy­po­mnia­ły nam jak waż­ny jest czas na dia­log.