W dniach 20–22 mar­ca 2026 roku w Oża­ro­wie Mazo­wiec­kim odby­ły się reko­lek­cje for­ma­cyj­ne
dla człon­ków, sym­pa­ty­ków oraz wszyst­kich osób, któ­rym bli­ska jest ducho­wość Krwi Chry­stu­sa.
Pod­czas spo­tka­nia ks. Ksa­we­ry Kuja­wa przy­bli­żył nam kon­cep­cję pię­ciu języ­ków miło­ści.
Przy­po­mniał o uzdra­wia­ją­cej mocy afir­mu­ją­ce­go sło­wa, któ­re budu­je rela­cje oraz wspól­no­ty,
sta­jąc się narzę­dziem miło­ści i wspar­cia. Oma­wia­jąc kolej­ny język – czas, ksiądz wska­zał na
postać Jezu­sa. On sam zawsze znaj­do­wał chwi­lę na modli­tew­ne spo­tka­nie z Ojcem, a
jed­no­cze­śnie poświę­cał mnó­stwo uwa­gi swo­im uczniom i każ­de­mu napo­tka­ne­mu czło­wie­ko­wi,
dając nam wzór do naśla­do­wa­nia. Dowie­dzie­li­śmy się rów­nież, jak uważ­nie słu­chać, by
napraw­dę usły­szeć dru­gą osobę.


W kolej­nych kon­fe­ren­cjach ks. Ksa­we­ry omó­wił pozo­sta­łe języ­ki miło­ści: dotyk, dar oraz
kon­kret­ną pomoc. Skło­nił nas do reflek­sji pyta­nia­mi: „Czy nasz dotyk leczy, czy rani?” oraz „Czy
potra­fi­my przy­jąć pomoc od innych?”. Nauki wzbo­ga­co­ne były traf­ny­mi przy­kła­da­mi i
świa­dec­twa­mi osób, któ­re w prak­ty­ce reali­zo­wa­ły te zasa­dy. Zosta­li­śmy zapro­sze­ni do
roze­zna­nia, jaki­mi języ­ka­mi miło­ści posłu­gu­ją się nasi bli­scy i zna­jo­mi, aby­śmy mogli
sku­tecz­niej budo­wać z nimi wię­zi.
Dro­go­wska­zem naszych reko­lek­cji było Sło­wo Życia: „Łaza­rzu, wyjdź na zewnątrz (z grobu)!”.


Pro­gram reko­lek­cji był bar­dzo boga­ty:
· W pią­tek odpra­wi­li­śmy w kapli­cy dro­gę krzy­żo­wą.
· W sobo­tę obej­rze­li­śmy film „Siła modli­twy”, a ani­ma­to­rzy die­ce­zjal­ni spo­tka­li się z
ks. Ksa­we­rym i ani­ma­to­ra­mi pod­re­gio­nu, by omó­wić przy­go­to­wa­nia do odpu­stu
majo­we­go. Wie­czo­rem, pod­czas ado­ra­cji, modli­li­śmy się o uzdro­wie­nie rela­cji
mał­żeń­skich, rodzin­nych, zawo­do­wych i sąsiedz­kich mocą Krwi Jezu­sa. Zwień­cze­niem
dnia był akt uro­czy­ste­go zawie­rze­nia się Prze­naj­droż­szej Krwi Chry­stu­sa.
· W nie­dzie­lę, pod­czas uro­czy­stej Mszy Świę­tej, z rado­ścią powi­ta­li­śmy w naszej
wspól­no­cie nowe człon­ki­nie: Ewę Tere­sę, Bar­ba­rę Ali­nę oraz Han­nę.
Czas reko­lek­cji upły­nął w ser­decz­nej atmos­fe­rze. Wspól­nie przy­wi­ta­li­śmy nowe­go kucha­rza
oraz świę­to­wa­li­śmy imie­ni­ny Józe­fa i Józe­fy, wyśpie­wu­jąc im grom­kie „Sto lat”.
Wyje­cha­li­śmy do domów wyci­sze­ni i ubo­ga­ce­ni darem miło­ści Bożej oraz bra­ter­skiej, goto­wi, by
kochać czy­nem i sło­wem oraz słu­żyć bliźnim.