REKOLEKCJE WEEKENDOWE 12–14.06.2026 W DOMU REKOLEKCYJNO-FORMACYJNYM ŚW.FRANCISZKA KSAWEREGO W OŻAROWIE MAZOWIECKIM.

SŁOWO ŻYCIA: , DAŁ IM WŁADZĘ ” ( Mt.9,10 )

SŁOWO Do roz­wa­ża­nia w gru­pach ( 1J.4,7–16 )

12.06.26 w Uro­czy­stość Naj­święt­sze­go Ser­ca Pana Jezu­sa, Mszą Świę­tą roz­po­czę­li­śmy reko­lek­cje week­en­do­we. Ks. Ksa­we­ry na pod­sta­wie czy­tań I Ewan­ge­lii z dnia wygło­sił homi­lię. Mówił„ że miłość wza­jem­na zaczy­na się od Boga, że jeste­śmy wybra­ni i mamy poczuć się umi­ło­wa­ny­mi to wte­dy będzie­my widzieć Boga w dru­gim czło­wie­ku, miło­wać się wza­jem­nie, słu­żyć i robić coś dobrego.

Przy powi­ta­niu nas wszyst­kich ks. Ksa­we­ry zacy­to­wał sło­wa św. Kaspra: ‚W Ser­cu Jezu­sa czu­je­my się jak w domu”. Te sło­wa były mi bar­dzo potrzeb­ne więc pod­czas Ado­ra­cji Jezu­sa w Naj­święt­szym Sakra­men­cie, któ­ra była w ciszy pro­si­łam Pana Jezu­sa żeby zamknął mnie w Swo­im Ser­cu. Przy­szłam do Nie­go utru­dzo­na i obcią­żo­na, opo­wie­dzia­łam o swo­ich tro­skach i lękach. Odda­łam Panu Jezu­so­wi swo­ją bez­sil­ność. Wyszłam z Ado­ra­cji z ser­cem wypeł­nio­nym poko­jem I poczu­ciem bez­pie­czeń­stwa. Czas ciszy na reko­lek­cjach jest bar­dzo potrzeb­ny, bo wte­dy może­my wewnętrz­nie wyci­szyć się I zato­pić w Miło­ści Bożej. Tu zacy­tu­ję sło­wa pięk­nej pie­śni o ciszy: „Cisza to taka prze­strzeń, w któ­rej Bóg ser­ca doty­ka. Cisza to taka prze­strzeń, w któ­rej dobry Bóg nas przenika”.

W sobo­tę (13.06.26)Paweł Łuka­sik z Miel­ca pro­wa­dził kon­fe­ren­cję na temat zasad inter­pre­ta­cji dane­go frag­men­tu z Pisma Świę­te­go. Żeby zro­zu­mieć dany frag­ment dobrze jest zaj­rzeć do ory­gi­nal­ne­go tek­stu, mieć Pismo Świę­te z komen­ta­rza­mi, przyj­rzeć się bliż­sze­mu i dal­sze­mu tek­sto­wi dane­go frag­men­tu ( nie wyry­wać z kon­tek­stu ), odszu­kać inter­pre­ta­cji Sło­wa Boże­go przez ojców kościo­ła. W następ­nej kon­fe­ren­cji Paweł mówił o chrze­ści­jań­stwie I innych reli­giach. W innych reli­giach wie­rzą w bóstwa, mają inne obrzę­dy, rytu­ały, żyją według pra­wa I inny­mi war­to­ścia­mi. Chrze­ści­jań­stwo jest jedy­ną reli­gią, gdzie spo­ty­ka­my się z żywym Bogiem. Bóg do nas mówi, odpo­wia­da nam, roz­ma­wia z nami. Jest obec­ny w Sakra­men­tach, Piśmie Świę­tym w dru­gim czło­wie­ku. Jest wier­ny, wia­ry­god­ny, jest miło­ścią. Moja miłość do Boga I wia­ra w Boga I Bogu wyra­ża się przez przy­ję­cie praw­dy, zaufa­nie, modli­twę I dobre uczyn­ki. Roz­ma­wia­li­śmy też o świę­to­ści, do któ­rej wzy­wa nas Bóg „Bądź­cie świę­ty­mi, bo Ja jestem świę­ty” (Kpł.19,2.) Świę­tość to cecha Boga, bo jest wszech­moc­ny i nie­śmier­tel­ny oraz osób, miejsc I przed­mio­tów. Świę­tość pole­ga na miło­ści, oddzie­le­niu od grze­chu. Są róż­ne dro­gi dąże­nia do świę­to­ści.
Dro­ga Rad Ewan­ge­licz­nych ‚Asce­za i życie zakon­ne opie­ra się na rady­kal­nym naśla­do­wa­niu Chry­stu­sa poprzez Ubó­stwo, Czy­stość (celibat),Posłuszeństwo, Tra­dy­cję Ojców Kościo­ła.
Dro­ga Mał­żeń­stwa- Świę­tość reali­zo­wa­na poprzez wza­jem­ną ofiar­ną miłość mał­żon­ków i wycho­wa­nie dzie­ci.
Dro­ga Życia Codzien­ne­go- uświę­ce­nie pra­cy- wyko­ny­wa­nie codzien­nych obo­wiąz­ków z miło­ścią do Boga i bliź­nich. Każ­da uczci­wa pra­ca sta­je się wte­dy modli­twą. Bądź­my świa­dec­twem tam gdzie żyje­my, solą zie­mi i świa­tło­ścią świa­ta.„
Dro­ga Męczeń­stwa- to Dro­ga naj­wyż­sza i naj­bar­dziej rady­kal­na ‚to odda­nie życia za wia­rę. Współ­cze­sny wymiar tej dro­gi to Bia­łe Męczeń­stwo czy­li codzien­ne ‚wier­ne zno­sze­nie cier­pień, cho­rób lub prze­śla­do­wań bez zapie­ra­nia się war­to­ści ewan­ge­licz­nych.
Dro­ga Mistycz­na i Kon­tem­pla­cyj­na- dzie­li się na trzy eta­py roz­wo­ju ducho­we­go 1)Droga oczysz­cze­nia 2)Droga Oświecenia3)Droga Zjed­no­cze­nia
Dro­ga Miło­sier­dzia i Służ­by — to świę­tość reali­zo­wa­na przez zaan­ga­żo­wa­nie na rzecz dru­gie­go czło­wie­ka. Dro­ga ta łączy modli­twę z czy­nem.
Fun­da­men­tem każ­dej dro­gi do świę­to­ści są Sakra­men­ty, Eucha­ry­stia i Spo­wiedź jako źró­dło łaski i regu­lar­ne kar­mie­nie się Sło­wem Bożym (np.Lectio Divina).Niech naszym moty­wem dzia­łań będzie praw­dzi­wa miłość do Boga I ludzi a wte­dy każ­da ścież­ka będzie pro­wa­dzić nas do świętości.

W sobo­tę uczest­ni­czy­li­śmy w Mszy Świę­tej, któ­rą odpra­wiał ks. Józef.

W tym dniu było Świę­to Nie­po­ka­la­ne­go Ser­ca Naj­święt­szej Maryi Pan­ny więc homi­lia ks. Józe­fa nawią­zy­wa­ła do posta­wy Ser­ca Maryi w róż­nych trud­nych ‚nie­zro­zu­mia­łych sytu­acjach w Jej życiu. Posta­wa Maryi uczy nas patrzeć na każ­dy pro­blem z wia­rą i zaufa­niem w Boże zwy­cię­stwo ‚cier­pli­wie cze­kać pomi­mo trud­no­ści. Nie kon­cen­tro­wać się na złu bo wte­dy będzie­my przy­tło­cze­ni ‚zoba­czyć to co dobre i dzię­ko­wać Bogu to wte­dy wię­cej dobra będzie w nas. Wia­ra i zaufa­nie, wdzięcz­ność i kar­mie­nie się Sło­wem Bożym to są środ­ki któ­re chro­nią nasze ser­ce przed złem i chorobami.


Ostat­ni dzień reko­lek­cji roz­po­czę­li­śmy Mszą Świę­tą. Homi­lia ks. Ksa­we­re­go bar­dzo wzmoc­ni­ła naszą wia­rę i zaufa­nie do Pana Jezu­sa. Mówił o Krwi Chry­stu­sa, któ­ra daje życie, jest ceną nasze­go zba­wie­nia, jest ser­cem i źró­dłem wia­ry. A my jeste­śmy war­ci Jego Krwi i Miło­ści. Nie jeste­śmy Jezu­so­wi obo­jęt­ni. Jezus wcho­dzi w nasze życie ‚zra­nie­nia ‚błę­dy aby nas odzy­skać. Przy­cho­dzi do nas gdy jeste­śmy sła­bi, gdy zawie­dli­śmy i leczy Swo­ją Miło­ścią naszą pamięć, sło­wa i rela­cje. Jego dzie­ciom nicze­go nie będzie bra­ko­wać do wzro­stu w wierze.


Wzmac­nia­my naszą wia­rę — to ostat­ni temat któ­ry oma­wiał Paweł i zawie­rał pięć punktów

1)Czym jest wiara?

2)Chrześcijanin to kto?

3)Moje świa­dec­two-mówić-nie mówić? Po co? Jak? Warto?

4)Chrześcijaństwo to dzie­ło Boże- prze­ko­naj mnie.

5)Świadectwa.


Cie­ka­we i zara­zem trud­ne było pyta­nie jak prze­ko­nać ate­istę? Jakich użyć argu­men­tów że chrze­ści­jań­stwo jest dzie­łem Bożym?


Pod­czas tych reko­lek­cji był też czas na spo­tka­nia i roz­mo­wy przy kawie i her­ba­cie, na zaku­py w skle­pi­ku, zamó­wie­nie Mszy Świę­tej i na spa­ce­ry w pięk­nym par­ku.
Na zakoń­cze­nie reko­lek­cji mogli­śmy podzie­lić się swo­imi prze­ży­cia­mi ‚doświad­cze­nia­mi i świadectwami.

Były też podzię­ko­wa­nia dla Paw­ła za popro­wa­dze­nie warsz­ta­tów, ks. Ksa­we­re­mu za ojcow­ską opie­kę nad nami i cier­pli­wość do nas.

Ani­ma­tor­kom pod­re­gio­nu Eli i Gra­żyn­ce za goto­wość do służ­by z miło­ścią i poświę­ce­niem.
Zakoń­czy­li­śmy rok for­ma­cyj­ny 2025/2026 i mamy nadzie­ję że spo­tka­my się w sierp­niu w Swa­rze­wie na reko­lek­cjach, a od paź­dzier­ni­ka w Oża­ro­wie Mazowieckim.

Wiel­ką radość spra­wi­ła nam Ela Sadow­ska z War­sza­wy, któ­ra nama­lo­wa­ła obraz Mat­ki Bożej i Kró­lo­wej Prze­naj­droż­szej Krwi. Pra­cę Artyst­ki koor­dy­no­wał nasz Mode­ra­tor ks. Ksa­we­ry prze­ka­zu­jąc wraż­li­wość. któ­ra cecho­wa­ła Św. Kaspra przy akcep­ta­cji two­rze­nia kolej­nych kopii obra­zu. Gra­tu­la­cjom nie było koń­ca Pięk­nie jest to że Ela słu­ży Wspól­no­cie swo­im talen­tem ( to nie pierw­szy obraz, któ­ry nama­lo­wa­ła i podarowała)

Bło­go­sła­wio­na Krew Jezusowa 

Joan­na