WKC logo-w2-www3Wspól­no­ta Krwi Chry­stu­sa zwa­na w skró­cie WKC, jest publicz­nym sto­wa­rzy­sze­niem wier­nych, dzia­ła­ją­cym w opar­ciu o prze­pi­sy Pra­wa Kano­nicz­ne­go i na pod­sta­wie wła­sne­go Sta­tu­tu.  Zosta­ła powo­ła­na i dzia­ła na tere­nie Rzecz­po­spo­li­tej Pol­skiej na pod­sta­wie Sta­tu­tu Gene­ral­ne­go Unio­ne San­gu­is Chri­sti zatwier­dzo­ne­go przez Papie­ską Radę ds. Świec­kich dnia 24 maja 1988

W Pol­sce ist­nie­je od 1981r. Funk­cjo­nu­je jako ruch kato­lic­ki, sto­wa­rzy­szo­ny w Ogól­no­pol­skiej Radzie Ruchów Kato­lic­kich

  • Wspól­no­ta Krwi Chry­stu­sa na tere­nie Regio­nu Pol­skie­go dzia­ła pod kie­row­nic­twem i odpo­wie­dzial­no­ścią Misjo­na­rzy Krwi Chry­stu­sa (CPPS).
  • Sie­dzi­bą Wspól­no­ty Krwi Chry­stu­sa jest Czę­sto­cho­wa. Zna­kiem Wspól­no­ty Krwi Chry­stu­sa jest krzyż grec­ki z czer­wo­nym okrą­głym polem w cen­trum.
  • Moty­wem prze­wod­nim życia człon­ków Wspól­no­ty jest Krew Chry­stu­sa, któ­ra jest wyra­zem tajem­ni­cy pas­chal­nej i obra­zu­je nie­skoń­czo­ną miłość Boga do czło­wie­ka. Przez jej pry­zmat chce­my spo­glą­dać na świat i dru­gie­go czło­wie­ka.
  • Polem misji — gło­sze­nia prze­sła­nia miło­ści Boga — jest wła­sna miej­sco­wość, para­fia, rodzi­na, miej­sce pra­cy, szko­ła.

Celem naszej Wspól­no­ty jest przede wszyst­kim oso­bi­ste uświę­ce­nie człon­ków poprzez for­ma­cję i życie w ducho­wo­ści Krwi Chry­stu­sa.

Otwie­ra­my ser­ca dla krwa­wią­ce­go dziś Zba­wi­cie­la. Jeste­śmy wraż­li­wi na „krzyk krwi”, któ­ry roz­brzmie­wa dziś w wie­lu miej­scach i sytu­acjach ludz­kie­go cier­pie­nia, bie­dy, krzywd, nie­spra­wie­dli­wo­ści…

Sta­ra­my się nieść prze­sła­nie miło­ści Boga wszyst­kim, kocha­jąc i słu­żąc przez modli­twę, przy­kład wła­sne­go życia i kon­kret­ną pomoc.

Krew Chry­stu­sa przy­na­gla nas do pojed­na­nia z Bogiem, samym sobą i inny­mi ludź­mi. Przy­na­gla nas do budo­wa­nia wspól­no­ty pomię­dzy nami i z wszyst­ki­mi, do któ­rych jeste­śmy posła­ni.

Waż­nym aspek­tem naszej współ­pra­cy jest wza­jem­na tro­ska o sie­bie przez modli­twę, służ­bę wza­jem­ną i czy­nie­nie dobra.

Dla­te­go wszę­dzie gdzie są człon­ko­wie WKC sta­ra­ją się być zna­kiem jed­no­ści, któ­rej Bóg pra­gnie dla swo­ich uczniów (por. J 17, 21).Chrystusa mam we krwi

Więź miło­ści wza­jem­nej, pro­wa­dzą­ca do jed­no­ści jest naj­lep­szym fun­da­men­tem dla nie­sie­nia pomo­cy wszyst­kim potrze­bu­ją­cym. „

Podej­mu­je­my trud nie­sie­nia Jezu­so­we­go poko­ju tym, któ­rzy tego potrze­bu­ją. A tylu jest potrze­bu­ją­cych wokół nas: m. in. w wię­zie­niu, szpi­ta­lu, hospi­cjum, zakła­dzie opie­kuń­czym.

Ludzie wokół nas potrze­bu­ją tak samo miło­ści i pocie­chy jak w sta­nie wojen­nym — kie­dy wspól­no­ta powsta­wa­ła w Pol­sce — albo i bar­dziej. Jeże­li im tego nie damy – my, któ­rzy szcze­gól­nie wie­dzą jak wiel­ka jest Boża Miłość — Krew Chry­stu­sa – to, kto ma to zro­bić? Jeże­li nie będzie­my dzie­lić tego daru, któ­ry otrzy­ma­li­śmy, to może nam znik­nąć, może­my go utra­cić.

Modli­twa do Krwi Chry­stu­sa (oso­bi­sta i wspól­no­to­wa), regu­lar­ne uczest­nic­two w Eucha­ry­stii, czy­ta­nie i roz­wa­ża­nie Pisma Świę­te­go, prak­ty­ka „Sło­wa Życia”, uczest­nic­two w reko­lek­cjach, wpa­try­wa­nie się w świę­tych Patro­nów — to to, co nas kształ­tu­je i uspo­sa­bia do wyj­ścia do innych, do szu­ka­nia coraz to nowych spo­so­bów, jak pomóc bliź­nie­mu – rów­nież w tym, aby odna­lazł Boga.

Bądź­cie wspól­no­tą dyna­micz­ną i gor­li­wą w miło­ści, otwar­tą, zdol­ną do kon­kret­nych gestów pojed­na­nia, gościn­ną i wiel­ko­dusz­ną wobec wszyst­kich bra­ci i sióstr w wie­rze, nawet jeże­li są od was inni. Bądź­cie wspól­no­tą goto­wą przy­jąć każ­de­go – kim­kol­wiek jest i skąd­kol­wiek przy­by­wa – z sza­cun­kiem i miło­ścią, bez­in­te­re­sow­nie ofia­ru­jąc mu dar otrzy­ma­ny od Boga.” (C.M.Martini)

 

Ze Sta­tu­tu:  Celem Wspól­no­ty Krwi Chry­stu­sa jest: 1

  • oso­bi­sta for­ma­cja człon­ków
  • oży­wie­nie życia para­fial­ne­go
  • apo­stol­stwo modli­twy w ducho­wo­ści Krwi Chry­stu­sa
  • budo­wa­nie jed­no­ści we wspól­no­cie na wzór rodzi­ny
  • dzia­łal­ność cha­ry­ta­tyw­no — opie­kuń­cza
  • pra­ca wycho­waw­cza wśród dzie­ci i mło­dzie­ży
  • wspie­ra­nie dzieł Zgro­ma­dze­nia Misjo­na­rzy Krwi Chry­stu­sa
  • ewan­ge­li­za­cja
  • obro­na życia ludz­kie­go
  • wal­ka o god­ność każ­de­go czło­wie­ka
  • pro­mo­cja rodzi­ny.