240px-Gaspare_del_BufaloŚwię­ty Kasper del Bufa­lo uro­dził się 6 stycz­nia 1786 roku w Rzy­mie. Już od mło­dych lat poświę­cił się pra­cy apo­stol­skiej. Jako kapłan w 1808 roku wraz z kano­ni­kiem Fran­cisz­kiem Alber­ti­nim przy­czy­nił się do powsta­nia Brac­twa Krwi Chry­stu­sa. Gdy Napo­le­on zajął Pań­stwo Kościel­ne mło­dy kapłan musiał opu­ścić Rzym i udać się na wygna­nie. Po kolej­nej odmo­wie zło­że­nia przy­się­gi posłu­szeń­stwa Napo­le­ono­wi był wię­zio­ny w naj­cięż­szych wię­zie­niach.

W 1815 roku zało­żył Zgro­ma­dze­nie Misjo­na­rzy Krwi Chry­stu­sa, a w 1834 roku, z jego      pomo­cą, Świę­ta Maria De Mat­tias zało­ży­ła Zgro­ma­dze­nie Sióstr Ado­ra­to­rek Krwi Chry­stu­sa.

W misjach ludo­wych, któ­re pro­wa­dził, zapra­szał wier­nych do reflek­sji i ado­ra­cji Dro­go­cen­nej Krwi Chry­stu­sa.

      Cześć odda­wa­na Boskiej Krwi niech będzie wyna­gro­dze­niem za nad­uży­cia jakich dzi­siaj wie­lu się dopusz­cza; niech będzie ofia­rą skła­da­ną Wiecz­ne­mu Bogu Ojcu za upra­gnio­ne pojed­na­nie; a Ona niech oczysz­cza sumie­nia ludzi:

Pojed­na­ni przez Krew.,.. uspra­wie­dli­wie­ni przez jego Krew, przez Nie­go będzie­my wyba­wie­ni od gnie­wu.

ŚKasper

Poprzez misje ludo­we (ponad 300) jakie pro­wa­dził wraz misjo­na­rza­mi przy­czy­nił się do opa­no­wa­nia pla­gi ban­dy­ty­zmu w wie­lu rejo­nach. Gło­sze­nie Sło­wa Boże­go było naj­więk­szym pra­gnie­niem i rado­ścią św. Kaspra: „Bła­gam cią­gle Boga o łaskę, bym zawsze mógł pro­wa­dzić misje i umarł w tej świę­tej służ­bie”.

Siłę do wal­ki z samym sobą do pra­cy, do misji czer­pał ze zjed­no­cze­nia z Chry­stu­sem. To miłość do Zba­wi­cie­la dawa­ła mu moc, dzię­ki któ­rej mógł zwy­cię­żyć ludz­kie sła­bo­ści i bra­ki. Nato­miast jej źró­dłem i pokar­mem było sta­łe wpa­try­wa­nie się w naj­więk­szą tajem­ni­cę miło­ści, w Krew nasze­go Pana Jezu­sa Chry­stu­sa.

Zmarł jako „ofia­ra miło­ści bliź­nie­go” po wygło­sze­niu ostat­niej misji w Rzy­mie i posłu­dze cho­rym w cza­sie epi­de­mii cho­le­ry 28.12.1837 roku. Kasper został beaty­fi­ko­wa­ny przez św. Piu­saX 18.12.1904 roku, a kano­ni­za­cji doko­nał papież Pius XII 12. 06. 1954 roku.  Wspo­mnie­nie litur­gicz­ne — 21.X.